Wyszukiwanie
Termin składania wniosków: do 11 sierpnia 2026r. godz. 16.00
Ścieżka A to konkurs dla przedsiębiorstw, które chcą uruchomić lub rozwinąć wytwarzanie technologii krytycznej albo elementu jej łańcucha wartości, przy czym sam projekt musi wnieść na rynek Unii Europejskiej rozwiązanie innowacyjne, najnowocześniejsze lub przełomowe, i to nie w sensie marketingowym, lecz w sensie rzeczywiście dającym się obronić w ocenie merytorycznej – to jest ta różnica.
W Ścieżce B kluczowe było wykazanie, że projekt przyczynia się do ograniczania strategicznych zależności Unii i wzmacnia jej odporność w zakresie łańcuchów dostaw. W Ścieżce A punkt ciężkości jest inny: projekt ma wnieść na rynek UE innowacyjny, najnowocześniejszy lub przełomowy element o znaczącym potencjale gospodarczym. Co istotne, nie wystarczy odwołać się tylko do jednej z tych cech. W praktyce projekt musi wykazać co najmniej 2 z 3:
a do tego obowiązkowo wykazać znaczący potencjał gospodarczy na skalę rynku UE.
Zanim przedsiębiorca zacznie myśleć o technologii, przewagach czy skali europejskiej, musi sprawdzić, czy w ogóle spełnia podstawowe warunki formalno-biznesowe:
Najważniejszy warunek rzeczowy brzmi: projekt musi dotyczyć wytwarzania technologii krytycznej albo elementu jej łańcucha wartości, a nie wyłącznie jej zastosowania, montażu, wdrożenia czy użytkowania. Oznacza to sytuację, w której firma zamierza produkować:
Oczywiście pod warunkiem, że dany produkt lub komponent mieści się w katalogu technologii objętych konkursem.
Projekt nie będzie kwalifikowalny jeśli polega jedynie na:
STEP Ścieżka A nie finansuje „wytwarzania”, nabycia i uruchomienia technologii jako użytkownik końcowy. Finansuje budowę zdolności przemysłowej do jej produkcji albo produkcji jej kwalifikowanego elementu. Jeżeli projekt dotyczy komponentu, a nie całego produktu końcowego, to ten komponent musi być sensownie osadzony w łańcuchu wartości technologii krytycznej objętej wykazem. Samo twierdzenie, że „nasz element może być kiedyś użyty”, nie jest wystarczające.
Technologia musi być wymieniona w wykazie (stanowiącym załącznik do regulaminu danego konkurusu) – i to dotyczy także komponentu lub produktu
Produkt końcowy albo kwalifikowany komponent musi mieścić się w katalogu technologii objętych konkursem. Jeżeli przedsiębiorca realizuje projekt „w technologii”, ale ta technologia albo jej zasadniczy komponent nie jest objęty wykazem, to nie da się tego obronić.
Najważniejsza różnica wobec Ścieżki B: tu trzeba udowodnić jakość technologii, nie tylko jej znaczenie strategiczne.
Przy Ścieżce B w centrum było pytanie, czy projekt pomaga zmniejszać zależności UE od zewnętrznych dostawców i wzmacnia bezpieczeństwo łańcuchów dostaw. W Ścieżce A ten element może oczywiście działać na plus, ale nie zastępuje wymogu podstawowego. Tutaj trzeba udowodnić, że rozwiązanie jest co najmniej w dwóch wymiarach z trzech szczególnie mocne w skali UE: innowacyjne, najnowocześniejsze lub przełomowe.
Nie chodzi o to, że rozwiązanie jest nowe dla firmy albo nowe w Polsce. Trzeba wykazać, że wnosi nowość na rynek wewnętrzny UE i określić to mierzalnymi wskaźnikami w stosunku do wyraźnie wskazanych produktów konkurencyjnych.
To wymóg, który bywa niedoszacowany, a jest bardzo istotny. Najnowocześniejszy charakter oznacza, że rozwiązanie reprezentuje aktualny najwyższy poziom techniczny lub użytkowy w danym segmencie. Innymi słowy, nie wystarczy, że projekt jest „lepszy niż dotychczas w firmie”. Trzeba wykazać, że parametry, architektura, funkcjonalność, sprawność, precyzja, materiał, sposób wytwarzania albo kombinacja tych cech plasują rozwiązanie bardzo wysoko na tle tego, co jest dostępne lub rozwijane na rynku UE.
Przełomowość nie oznacza po prostu „dużej poprawy”. To raczej taka zmiana, która może zmienić sposób działania w danym obszarze, otworzyć nowy segment rynku, radykalnie poprawić istotne parametry albo umożliwić zastosowanie wcześniej trudne lub nieopłacalne. Jeśli projekt opiera się na standardowej ewolucji produktu, to nie będzie to wystarczające.
W Ścieżce B kwestia łańcucha dostaw była centralnym rdzeniem argumentacji. W Ścieżce A łańcuch dostaw nadal ma znaczenie, ale bardziej jako element uzasadnienia potencjału gospodarczego, zastosowania w UE i efektu rynkowego niż jako samodzielna główna przesłanka konkursowa.
Jeżeli projekt dotyczy komponentu, materiału albo wyspecjalizowanego urządzenia do produkcji technologii krytycznej, to trzeba pokazać:
To kolejny bardzo istotny punkt. Grantodawca oczekuje opisu technologii i pokazania jej realnego potencjału zastosowania rynkowego w skali europejskiej. W praktyce sprawdzi się możliwość opisania takich elementów jak np.: potencjał rynków zbytu, prognozowany wzrost rynku, liczbę zastosowań produktu, liczbę krajów, w których technologia ma być wdrożona lub sprzedawana, udział produktu w obrocie, wzrost eksportu, liczbę klientów i efekt kaskadowy w łańcuchu dostaw.
Ścieżka A nie służy finansowaniu rozwiązań, które wyglądają obiecująco w laboratorium albo u jednego odbiorcy pilotażowego, ale nie mają realistycznej ścieżki zastosowania w kilku krajach UE lub w szerszym segmencie rynku.
W praktyce chodzi o to, czy projekt może wywołać zauważalny efekt wykraczający poza samą firmę: gospodarczy, technologiczny, środowiskowy lub społeczny, i czy ten efekt można sensownie odnieść do poziomu rynku europejskiego.
Z konkursu wyłączone są projekty dotyczące działalności związanej z:
Paliwa kopalne wykluczone
Paliwa kopalne wykluczają projekt na dwóch poziomach, zarówno celu projektu jak również kosztów. Niekwalifikowalne będą wszystkie koszty urządzeń zasilanych paliwami kopalnymi. To trzeba uwzględnić już na etapie budowania budżetu i koncepcji technicznej inwestycji.
W konkursie mogą występować różne podstawy udzielania pomocy publicznej, ale z praktycznego punktu widzenia szczególne znaczenie ma RPI, która będzie podstawą finansowania części inwestycyjnej projektu. Oznacza to, że poziom dofinansowania zależy od lokalizacji inwestycji oraz wielkości przedsiębiorstwa – wg mapy pomocy regionalnej. Jest też kilka ograniczeń w związku z tym np. dla dużych przedsiębiorstw w woj. wielkopolskim, dolnośląskim czy mazowieckim stołecznym.
W instrumencie STEP zastosowano podwyższenie intensywności wsparcia o 10 punktów procentowych względem standardowych poziomów wynikających z mapy pomocy regionalnej, z Funduszu na rzecz Sprawiedliwej Transformacji. Maksymalny poziom dofinansowania może wynieść do 75% (na wybranych obszarach), przy minimalnej wartość kosztów kwalifikowalnych 10 mln zł i nie większych niż 150 mln zł.
Koszty kwalifikowalne w ramach naborów prowadzonych przez PARP to np.: zakup maszyn i urządzeń, nabycie robót i materiałów budowlanych, nabycie wartości niematerialnych i prawnych, zakup gruntów i nieruchomości (limit do 10% wartości projektu ogółem), usługi szkoleniowe i doradcze.
Z praktycznego punktu widzenia bardzo cenna jest informacja, że w ramach tego naboru możliwe jest czterokrotne uzupełnianie lub poprawianie wniosku na wezwanie instytucji. To nie znaczy, że można złożyć wniosek niedopracowany i „dopisać go później”, ale daje to większy margines bezpieczeństwa niż w wielu innych konkursach.
Patrząc na strukturę krajowego przemysłu i katalog wspieranych technologii, największy potencjał w Polsce widać przede wszystkim w kilku obszarach:
Ścieżka A jest konkursem dla firm, które są już na odpowiednim poziomie dojrzałości biznesowej i technologicznej: działają w Polsce, mają właściwą strukturę właścicielską, co najmniej 3 zamknięte lata obrotowe i historię przychodową pozwalającą udźwignąć projekt o wartości minimum 10 mln zł.
Merytorycznie natomiast trzeba wykazać, że projekt dotyczy wytwarzania kwalifikowanej technologii krytycznej lub jej elementu, a rozwiązanie jest w skali UE innowacyjne, najnowocześniejsze albo przełomowe — i to co najmniej w dwóch z tych trzech wymiarów — oraz ma znaczący potencjał gospodarczy.
Niniejszy materiał ma charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Prezentowane treści nie stanowią profesjonalnej porady, w tym opinii prawnej czy finansowej. Wszelkie decyzje podejmowane na jego podstawie powinny być konsultowane z odpowiednimi specjalistami
Nasz ekspert
Maciej Pudo
Senior EU Grants Consultant, Leyton Poland
Autor i kierownik projektów UE z 20-letnim doświadczeniem we współpracy z sektorem prywatnym, publicznym oraz NGO. Specjalizuje się w projektach B+R, inwestycyjnych, środowiskowych i wzorniczych. Autor studiów wykonalności, biznes planów, strategii CSR oraz strategii rozwoju terytorialnego. Wieloletni ekspert merytoryczny oceny wniosków dla ministerstw i instytucji pośredniczących, a także główny kontroler końcowej realizacji projektów. Prelegent dla Business Center Club w Vigo, certyfikaty zarządzania PRINCE2 oraz MAO.
Materiały zamieszczone w serwisie Energia Transformacji mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią opinii prawnej ani doradztwa prawnego lub inwestycyjnego. Wszelkie treści dotyczące regulacji prawnych są aktualne na dzień ich publikacji/aktualizacji i nie przedstawiają oceny podlegania lub niepodlegania przez użytkowników serwisu obowiązkom z nich wynikających. Ocena taka powinna być dokonana przez podmiot zobowiązany w oparciu o przepisy powszechnie obowiązującego prawa.
Wszystkie treści zamieszczone w serwisie są wyrazem oceny autorów w dniu publikacji i mogą ulec zmianie. Żadna część, ani całość materiałów nie może być powielana i rozpowszechniania w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób bez uprzedniej pisemnej zgody PKO Banku Polskiego.
